donderdag 17 mei 2018

Schoon & haaks [afl. 19]


SCHOON & HAAKS [AFL. 19]

In De Parelduiker staat vanaf nummer 2 van de jaargang 2014 de  rubriek ‘Schoon & haaks’, waarin ik publicaties van privédrukkers en marginale uitgevers bespreek. In de negentiende aflevering (2018, nr. 2) staan recensies van de volgende boeken:

  • André Schreuders, Langs de Kapellekensbaan. Rimburg: Huis Clos, 2017.
  • Walter van der Star, Biografie van een uitgeverij. Biography of a Publishing House. Stefan & Franciszka Themerson & Gaberbocchus. Rimburg: Huis Clos, 2017.
  • C.O. Jellema, Er leeft een droom in je. Brieven aan Theo van Woerkom. Nijmegen: Flanor, 2017.
  • Sarah Hart, De straten van Parijs. Vert. Mario Molegraaf. Leiden: Fragment, 2017.
  • Wiel Kusters, Eikenhout en zinkviooltjes. Jan Hanlo’s brieven aan Willem K. Coumans. Heerlen: Leon van Dorp, 2017.
  • Peter van Zonneveld, Adriaan van Dis, De verliefde dichter. A.C.W. Staring 1767-2017. Lochem: Huis van de Drie Gedichten, 2017.
  • M. Nijhoff, Aanhef. Woubrugge: Avalon Pers, 2017.

| Zie verder: Jan Paul Hinrichs, ‘Schoon & haaks’, De Parelduiker 23 (2018), nr. 2, pp. 70-74.

dinsdag 15 mei 2018

J. van Oudshoorn en een hongerkunstenaar (artikel verschenen)

J. VAN OUDSHOORN EN EEN HONGERKUNSTENAAR

In het nieuwste nummer van De Parelduiker staat een artikel over de figuur van de hongerkunstenaar die in de novelle 'Laatste dagen' (1927) van J. van Oudshoorn optreedt. De stelling wordt verdedigd dat hier een historische figuur achter schuil gaat: Siegfried Herz die in 1926 als 'Jolly' optrad in het Berlijnse café Krokodil in de Friedrichstrasse.

| Zie verder: Jan Paul Hinrichs, 'J. van Oudshoorn en een hongerkunstenaar', De Parelduiker 23 (2018), nr. 2, pp. 44-45.

donderdag 10 mei 2018

Interview met "Literaturen vestnik" (Sofia)

INTERVIEW MET LITERATUREN VESTNIK

In Literaturen vestnik, een Bulgaars literair weekblad, staat deze week een interview dat Kristijan Janev op 2 mei 2018 met mij afnam in Sofia.

| Zie verder: Kristijan Janev, 'Literaturata ne e samo abstrakcija. Razgovor s cholandski bǎlgarist Jan Paul Chinrichs' [=De literatuur is niet alleen iets abstracts. Gesprek met de Nederlandse bulgarist Jan Paul Hinrichs], Literaturen vestnik 27 (9-15.05.2018), nr. 18, p. 6-7. | Кристиян Янев, "Литературата не е само абстракция. Разговор с холандски българист Ян Паул Хинрихс", "Литературен вестник", Год. 27 (9-15.05.2018), бр. 18, стр. 6-7.

zaterdag 5 mei 2018

Foto's uit Sofia (2018)

FOTO'S UIT SOFIA

Aan het einde van april en in het begin van mei 2018 was ik in Sofia als gast van een schrijvers- en vertalershuis aldaar. Hierbij enige foto's die ik gedurende mijn verblijf maakte:



Graf van dichteres Eliseveta Bagrjana,
Sofia, Centrale begraafplaats

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018


Sofia, Neofit Rilskistraat, ingang van het huis met
het appartement van de dichteres Elisaveta Bagrjana

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018

 
Sofia, Soloenstraat, herinneringsplaat aan het huis
van de dichter Atanas Daltsjev

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018
 
Sofia, Soloenstraat, paneel met deurbellen
bij huis van de dichter Atanas Daltsjev

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018




Sofia, Centrale begraafplaats, graf van de dichter
Atanas Daltsjev
Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018


 
 
Sofia, Centrale begraafplaats, graf van de dichter
Nikolaj Kuntsjev
Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018

Sofia, Sefardische synagoge

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018

Sofia, Zjoernalistplein,
monument voor de schrijver Georgi Markov

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018
Sofia, Zjoernalistplein,
monument voor de schrijver Georgi Markov

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018
Sofia, Zjoernalistplein,
monument voor de schrijver Georgi Markov

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018

 
Sofia, Stoedentski grad, Blok No. 10,
kamer 317, eerste deur rechts,
 mijn verblijfplaats in het studiejaar 1979-1980.
Situatie sindsdien niet veranderd.

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018

Sofia, Stoedentski grad, Blok No. 10,
 mijn verblijfplaats in het studiejaar 1979-1980.
Portier bij ingang met paneel met kamerbellen.
Situatie sindsdien niet veranderd.

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018
Sofia, Stoedentski grad, Blok No. 10,
 mijn verblijfplaats in het studiejaar 1979-1980:
kamer 317 op tweede verdieping, de tweede
 kamer van links. Situatie sindsdien niet veranderd.

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018



Sofia, gang in het 'Rektorat' van de universiteit,
waar ik colleges volgde in het studiejaar
1979-1980. Situatie sindsdien onveranderd.

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018

 
Sofia, Staatsbibliotheek Kiril en Metodij,
waar ik studeerde in het studiejaar 1979-1980.
Garderobe. Situatie sindsdien niet veranderd.

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018
 
Sofia, Staatsbibliotheek Kiril en Metodij,
waar ik studeerde in het studiejaar 1979-1980.
Gang met kaartenbakken. Situatie sindsdien niet veranderd.

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018
Sofia, Staatsbibliotheek Kiril en Metodij,
waar ik studeerde in het studiejaar 1979-1980.
Handschriftenzaal, tweede verdieping, waar ik een
min of meer vaste plek had.
Situatie sindsdien nauwelijks veranderd.

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018

Sofia, Alexander Nevski Kathedraal

Foto © Jan Paul Hinrichs, 2018
 



zondag 22 april 2018

Interview met tijdschrift "Over Oegstgeest"

INTERVIEW OVER DE POËZIE VAN EEN ENCLAVE

In het tijdschrift Over Oegstgeest, een uitgave van de Vereniging Oud Oegstgeest, staat een artikel van Freek van Beetz over De poëzie van een enclave dat ook een interview bevat. Het artikel gaat met name in op J. van Oudshoorn, die in zijn vroege jeugd logeerde in het huidige Huize De Olmen.  Het tijdschrift publiceert een zeer oude foto van Huize De Olmen die voortreffelijk de situatie benadert die Van Oudshoorn beschrijft in zijn romans Willem Mertens' levensspiegel en Louteringen.

| Zie verder Freek van Beetz, 'De poëzie van een enclave. Oegstgeest in de literatuur', Over Oegstgeest 30 (2018), nr. 1, pp. 10-11 || n.a.v. Jan Paul Hinrichs, De poëzie van een enclave (Amsterdam: De Wilde Tomaat, 2018). Voor meer informatie over dit boekje klik hier.

zondag 8 april 2018

A.L. Snijders: Eenentwintig (Recensie)

A.L. SNIJDERS OVER VARKENS
 
De Lochemse uitgeverij Het Huis met de Drie Gedichten van Boeije Jansen en Roelof Wullink publiceerde vorig jaar het romanfragment Aardbeien van Joseph Roth. Voor hun nieuwe en vierde uitgave zoeken ze het dichter bij huis: verhalen van streekgenoot A.L. Snijders (1937). De bloemlezing Eenentwintig bevat elf varkensverhalen die in de jaren 1992-2012 in bundels verschenen. Het nieuwe zit in de foto’s van de auteur met varkens en in de thematische samenstelling, niet in de teksten zelf. Snijders hield twintig jaar varkens, at ze volgens deze verhalen ook op en hield van hun ‘heerlijke geur’. Je kon ze beter geen naam geven, omdat ‘dieren met een naam niet geslacht kunnen worden’. Dramatisch hoogtepunt is het met teksthaken ingekorte verhaal over een zeug die pas na uren de wagen van de handelaar in wil: ‘Bij het licht van de koplampen beur ik het geld en als ik met een kaal en schuldig gevoel terugloop naar mijn huis, heb ik nog maar één troost, ik heb iets voor de krant.’ Een varkensspecialist wordt Snijders uiteindelijk ook, al blijft hij boven alles een buitenstaander, ook literair. Remco Campert wordt herkend maar ‘niemand fluistert ooit “daar heb je Snijders” als ik een café binnenkom, maar niemand weet ook dat ik gespecialiseerde kennis meedraag over varkens die bananen eten.’

A.L. Snijders, Eenentwintig en andere varkensverhalen. Lochem: Het Huis met de Drie Gedichten, 2016. 31 p. 500 ex. € 15 (Markt 18, 7241 AA Lochem frederike@huismetdedriegedichten.nl)

| Eerder verschenen in de rubriek 'Schoon & haaks', De Parelduiker 22 (2017), nr. 2/3, p. 172.

Adriana Millenaar Brown: An Unlikely Hero (Recensie)

EEN VOETNOOT BIJ J. VAN OUDSHOORN: ADRIANUS MILLENAAR
 
J. van Oudshoorn (1876-1951) meldt in zijn dagboek (Dagboek 1943-1947, Statenhofpers, 2016), dat hij op zaterdag 6 oktober 1945 op de Haagse Kneuterdijk Adrianus Millenaar (1899-1986) ontmoette, de oud-landbouwattaché met wie hij in de jaren 1928-1933 werkte op de Nederlandse legatie in Berlijn. Hij zat ‘zonder cent’ met hem in café ‘t Goude Hooft. Millenaar had kennelijk veel respect voor de bejaarde oud-kanselier, want bij het afscheid in de Grote Markstraat staat hij ‘met ontbloot hoofd, welk eerbiedsbetoon de aandacht trekt.’ Millenaar vertelt over personele zaken op Buitenlandse Zaken maar Van Oudshoorn noteert niets over de oorlog. Zweeg Millenaar daarover? Bijna de hele oorlog behartigde Millenaar, als enige achtergeblevene in het legatiegebouw aan de Rauchstrasse, onder Zweedse protectie de Nederlandse belangen in Berlijn. Hij zette zich in voor gevangenen en bezocht concentratiekampen en gevangenissen als Sachsenhausen, Buchenwald en Colditz. Zijn in Massachusetts woonachtige dochter Adriana Millenaar Brown (1938), die als kind in Berlijn bleef, publiceert nu zijn biografie An Unlikely Hero die ik liever in het Nederlands had gelezen. De bescheiden, slechthorende Brabantse boerenzoon Millenaar blijft in onze literatuur een voetnoot bij Van Oudshoorn, maar in de wijde wereld was hij veel meer. Weinig Nederlanders zullen zo’n unieke, diepgaande kennis hebben gehad van Berlijn en Duitse politieke verhoudingen, en niet alleen van de jaren twintig en de hele nazitijd: na de oorlog keerde hij als kolonel van de Nederlandse militaire missie in de deels verwoeste stad terug, maakte de Sovjet-blokkade mee en werd uiteindelijk nog consul-generaal. Berlijnse memoires heeft hij helaas niet gepubliceerd.

Adriana Millenaar Brown, An Unlikely Hero: Adrianus Millenaar. Dutch Farmer Turned Diplomat in World War II Europe. Manchester Center, VT: Shires Press, 2015. 271 pp. $ 29,95 (www.northshire.com of www.amazon.com).

| Eerder verschenen in de rubriek 'Schoon & haaks', De Parelduiker 22 (2017), nr. 2/3, pp. 171-172.